BOZÜYÜK HABER bozuyuknet - Birkaç Tatsız Anılar (Makale)

Birkaç Tatsız Anılar (Makale)

Çocukluğumun ilkokul zamanları.Bazılarımızın iyi notları, sevimli halleri, çalışkanlığı,aile durumu,ve bazılarımızın da ırkı bile ayrıştırılırdı.Öğretmen çocukları hep onure edilirdi. Onlarla oturmak büyük bir şey di.En çok ilgi onlarındı ve hiç toz kondurulmazdı.Sınıf Başkanı genelde yine onlardı.
Hele bazıları varki; sussa olmaz konuşsa olmaz hep göze batan ama ilgi konusunda görmemezlikten geldikleri "biz" dik. "Ötekileştirme" vardı.
Ses çıkarmak bile kusurdu.Kendimizi korkudan ifade edemezdik.Çünkü evlerinde ki "hayat kavgası" o suskun çocukların "sırtındaki kambur" gibiydi.
.................
Okulda Kantin yoktu.Bahçe kulubesinde, Çamlıca Kola ve simit kuyruğu vardı.Kuyruğa giren ve alabilen çok şanşlıydı....
Masumiyet paylaşımcıydı.Yalancılık yoktu. Herkes kimle grup eşliği yaparsa itiraz edilmezdi.
Ama ne varki, ögretmenlerimizde bu 'bakış açısı' yoktu.  Haksız yere sırf ırkı için dışlanan çocuklar da vardı.Sözde bizi hayata hazırlayanlar. Neydi bu öfkeleri..  ve bazılarımızı öyle derinden vururlardı ki..... Çocuk kalbimiz onlara müdahale edemez ve sadece susardı.
Kim bilir ne hikayesi vardı onların ?
Birinin annesi üveydi mesela, annesi ölmüş ve o yüzden hem babadan hem üvey annenin nefretiyle çocuğun ne okuması ne algısı açıktı.Kekemeliği bundandı belliki.
Bir başka çocuksa, onu babasıyla hurda toplarken görürdüm.
Aile geçimine yardım etmek için çocukluğunu yokluk çalmıştı. Bazen çarşıda ayakkabı boyasına çıkardı.
Ama bizim ; burnundan kıl aldırmayan öğretmenlerimiz  hayatta en çok yarasına merhem olması gereken çocukları sırf arkadaşına nezaketen cevap verdi diye korkutulurdu.Şiddetin korkunç haliydi.Ayaklar altında hırpalanmış bir eğitim şekli olamazdı?
Bir çocuğun herşeyini kırmıştı.Geleceğini,ümitlerini arkadaşlarının yanında gururunu yok etmişti. Ailesi gelip hesap bile soramadı. Bu hareketi aynı kişi bir kız  öğrenciyede yapmıştı.
Suçları, genel konuşma tarzı biraz yüksek olup daha gülümser çocuk olmalarıydı.
Mahçup ve utangaç geçirdiler o zamanları. Sonra erkek olan çocuk okula gelmez oldu. Okuldan nefret ettirildi. İlkokulu bitiremedi.
- Gelişmekte olan ülkemin geriye götüren bir eğitim tarzıydı o zamanlar.'Yokluk' ve 'Ergenlik' ikiside birbirinden nefret eden iki sıfatlardı.
Zengin - Fakir , ırk - din ayrımı yapan sözde öğretmenlerimiz vardı işte. 90'lar'ın zamanı.
PDR yoktu.Pedegog, Psikolog  yoktu. 'Sus' 'kes sesini' diyen büyüklerimiz vardı.
Ne diyeyimki; el bebek, gül bebek olmasa da olurdu ama, bazılarını affedemeyen kalplerimiz de 'kin' den bir anılar var işte. Çünkü evde bile o cocukların büyük olanlarına ; sorumluluk;  küçük kardeşlere şiddet göstererek aşılanırdı.
Sonra Lise, bana "baktığın şey her ne ise, onda ne gördüğünü " yani;
- bakınca görebilmeyi, insanları ve hayatı anlamayı,sonsuz erdemli kişiliğiyle okulu sevdiren Edebiyat hocalarıda vardı.
Ve sonra Üniversite işte......
Egosu tavan yapmış yıllar.
Ne zaman sonra onları sosyal ağdan bulabildim. Ne güzel işleri olmuş. Kimisi sanayinin en iyi kaynak ustası olmuş. Kimisi Ünlü markaların en çok müşteri çeken lezzet ustası, Kimi Kendi işinin patronu,Kimi Fabrikanın en güvenilir çalışanı olarak gururlandırılmış. öğretmen,bankacı,mühendis,siyasetçi kimi tiyatrocu olmuş.
Yani bugünün toplumunun en iyileri olmuşlar.O sevilmeyen, dışlanan, aşağılanan o çocuklardan....
Şimdiki Hayat ; Ekmek Aslan'ın ağzında değil. Taa kuyruğunda.
Herkes okusaydı herkes amir - memur olsaydı sizce nasıl olurdu ?
Sokakları temizleyen  insanlara hiç selam verdiğiniz oldumu mesela? Çevre yi güzelleştirmek için devletin park - bahçelerinde çiçek eken hatta çimenlerin arasındaki izmaritleri bile eliyle alan ablalara merhaba diyeniniz oldumu ? Onlarla bir zaman sizde aynı okuldaydınız.
Bu topluma herkes lazım dostlar. Kimseyi dışlamayın, hikâyeleri zor dur bilemezsiniz , kimseyi horlamayın.....  Okutulamamışlardır.Siz daha şanslı olabilirsiniz belki ama bir an her şeyinizi yok edecek kadar kısa olabilir.
Tatsız anılar,hepimizin hayatında mutlaka vardır. Bir müziğin notasında. Bir günün batımında. Anılır. Anlatılır.
Daha güzel zamanlarımıza not düşecek bir hayatımız olması dileğiyle... 
YanıtlaYönlendir